Breukelen the Fijnanda story
De dag dat Bas naar Breukelen zou komen, hadden we afgesproken dat ik ook even langskwam, aangezien ik hem ook ken. Dus om een uur of half 1 pakte ik de fiets en reed naar Melanie. Toen ik daar aankwam waren Mel en Bas al lekker aan het Wii-en. Na wat gedronken te hebben ging ik fijn met ze tennissen. Ik weet niet of iemand mij ooit heeft zien tennissen, maar het was een klein drama. Gelukkig was ik er nog niet toen Mel en Bas gingen dansen bij de Wii, want anders was het enigszins dramatisch afgelopen voor mij. We gingen ook bowlen, en daar hadden wij ‘Hollanders’ de ‘Limburger’ even mooi ingemaakt. Bas had ook nog een Limburgse abrikozenvlaai meegenomen waarvan we een stukje kregen. Lekker. Toen kwam Mario met het fantastische idee om te gaan roeien bij ‘De eerste aanleg’, een botenverhuurbedrijfje langs de Scheendijk. Dat sloeg in als een bom, en we gingen erheen. Daar aangekomen huurde we een bootje voor 1 uur, en Melanie, ik en Bas zochten een bootje uit. Het was een krakkemikkig ding met versleten peddels en verroest staal, máár hij dreef wel! En je kon er in zitten, dus dat was al genoeg. Toen we eenmaal onder het bruggetje door waren, waar Melanie eerder haar hoofd eens catastrofaal tegenaan gestoten had toen ik met haar ging varen, ging het allemaal prima. Mel en ik roeiden. Volgens Bas zijn blog roeiden we alle kanten op, maar dat is nou net niet waar. Het ging prima! Op die steiger na die ze een meter naar links hadden moeten bouwen. Goed. Het was hartstikke gezellig, tot we opeens doorhadden dat we in deze vaarbaan niet verder konden, en 2 keer naar een andere moesten varen door te kleine gaten waar het bootje maar net doorkon. Toen mocht Bas roeien. En daar mensen, ging het dus even mis. Omdat Bas van nature erg handig is, dacht hij dat als hij zijn peddel optilde, die niet in het water zou vallen. Helaas was dit maar wishful thinking. De peddel viel in het water. Toen begon het ook nog eens even flink te waaien, waardoor we in no time zo’n 20 meter van de peddel waren verwijderd. De peddel bleef hangen in een oerwoud van lelies, en wij konden niks uitrichten met die andere peddel. Nu is het niet makkelijk om niet in paniek te raken, dus zaten Melanie en ik Bas fijn op te jutten dat hij in het water moest springen. Nadat hij zijn portemonnee en mobiel aan mij had gegeven, en zijn ipod aan Melanie, deed hij zijn schoenen en shirt uit, en donderde in het water. Waarom hij zijn sokken niet had uitgedaan is me een raadsel. En zijn broek…. Nou oké. Terwijl ik me vanuit de boot vasthield aan een boom, ging Bas fijn de peddel halen. Lekker koud. Toen hij weer aan boord was gingen Mel en ik als een gek roeien, zodat we niet verder weg zouden waaien. Alles ging goed, en Bas mocht zelfs mijn sjaal lenen. Weer bij De eerste aanleg gekomen, probeerden we het bootje vast te leggen, maar aangezien we geen idee hadden hoe dat moest, bonden we hem half vast aan wat losse planken die daar lagen. Eenmaal op het terrasje kregen we wat te drinken, en konden Mel ik en nog even nagenieten van het feit dat Bas drijfnat was. Hehe. Bas was zo blij met zijn drinken, dat hij het op de grond gooide. Op verzoek van mij zei hij nog even ‘sorry mevrouw’ tegen die super “blije” mevrouw die alles op kwam vegen. Na fijn Bas zijn ipod geluisterd te hebben gingen we naar huis. Toen gingen we bij Mel aangekomen nog even een DVD kijken waarop Melanie en Irma met dolfijntjes zwemmen in Mexico. Daarna ging Bas naar huis. Met een handdoek. Maar; het was wel gezellig geweest, en we hadden weer wat om aan terug te denken.
Fijnanda
Zondag in Breukele, Utrecht
Het begon om in de ochtend vroeg, al veel te vroeg bed uit en de auto in, op weg naar Breukelen.
2 uur lange rit, om 10:15 aangekomen in Breukelen, was wel even zoeken voordat we het huis van Melanie gevonden hadden, maar we hadden het!
En dus naar binnen gegaan, heeft me moeder nog wat met haar moeder gepraat (ken je wel dat ze dan blijven plakken enzo), en toen ze weg was hebben we een spelletjes op de WII gedaan, haha, daar dacht die Hollanders eens even mij te hebben met Mario Kart, nee nee! Wij Limburgers kunnen auto rijden en dat heb ik ze dan ook maar eventjes laten merken door keihard te winnen van ze, keer op keer.
In het dans gedeelte van de WII heb ik het helaas moeten afleggen omdat ik een houte plank ben en dus niet opgewassen was tegen Melanie die toch wel goed kunnen dansen.
Toen kwam Fijnanda er aan,
nou toen kwam het bowlen…. daar moest ik helaas het ook afleggen tegen de 2 hollanders want daar heb ik keihard mee verloren, maar daarna heb ik, als oer limburger, ze even laten zien dat wij in tennissen ver boven de Hollanders staan, en dus dat bowlen eigenlijk nietmeer uitmaakt.
Daarna werd het wel een goed idee om te gaan roeien in een klein roeibootje op een soort van watertje, nou heel leuk hoor, het bruggetje waar schijnt dat Melanie een keer genadeloos haar hoofd tegen aan heeft geramd.
De dames waren aan het roeien, en omdat het leek alsof het roeibootje dronken was (we vaarden van links naar rechts en heel klein beetje naar voren, maar wel een heel klein beetje) dus nam ik het even over, nou ging geweldig lekker, roeide iets minder bezopen als hun maar erg nuchter was het roeibootje nog niet,
Toen spetterde ik ,alweer, perongelijk water over Melanie heen, waar zij op reageerde door een hand met water over me heen te gooien, dat wou ik niet over mijn kant laten gaan en probeerde met de roeipeddel haar nat te gooien met water, helaas was dat een niet heel erg geslaagde actie, want door het optillen viel de roeipeddel uit de pin waar die mee vast zat en viel in het water, KUT was mijn eerste reactie, of shit… weet ik nietmeer precies, maar probeerde nog naar de peddel te grijpen, mis…
Toen brak de pleuris uit……
We probeerde nog met 1 peddel terug te roeien wat nietecht een succes was geworden want de wind blies ons steeds verder van de peddel weg, Fijnanda en Melanie zeiden dat ik dus er naartoe moest gaan zwemmen….
Daar had ik nietecht zin in, dus probeerde het nog even uit te stellen, wat niet bleek te helpen, na aandringen van de meiden en met de tekst: dan ben je de held van de dag, en promoveer je van Iets Minder Super Bas naar Super Bas, nou dat trok mij over de streep
Shirt uitgedaan, ID kaart aan Fijnanda gegeven, samen met mijn mobiel die ik overal mee naartoe neem, mijn IPod, die ik over mee naartoe neem, gaf ik dus aan Melanie.
Nou schoenen uit, en ik had eigenlijk broek en sokke ook uit moeten doen, maar dat bleek later.
En het water in gesprongen.
KOUD
KOUD
KOUD
En NAT
Eerst even van de schrik bekomen en dan naar roeipeddel zwemmen maar….
Dat ging tergend langzaam want ik had het koud en was helemaal nat, toen kreeg ik de schrik van mijn leven, ik voelde een soort van touwen om mijn enkel heen wikkelen en schrok me kapot, toen kwam ik er achter dat ik een plant van een waterlelie achter me aan het trekken was en dat dus om mijn enkel zat, toen die eraf was ben ik verder gezwommen, eindelijk bij die vervloekte peddel aangekomen, dat ding gegrepen en terug gezwommen, dat ging langzamer want ze waren al verder weg gedreven en ik kon maar met 1 arm zwemmen want die andere had peddel vast.
Bij die boot aangekomen zag ik een bigsmile op het gezicht van de meiden, ik legde peddel in de boot en wachte even een halve minuut om op adem te komen en daarna in de boot te kruipen, half lag en zat ik in de boot en moest eventjes uitpuffen, terwijl de dames terug roeide, terug de boot neer gelegd en toen op een terras waar een soort bank was met allemaal kussens, nou zijn we daar met zijn 3 op gaan liggen en werd mijn IPod gekaapt door Melanie en Fijnanda die dus mijn muziek gingen luisteren. KLING toen stoote ik perongelijk met mijn voet een glas om, t was echt zo een mini tikje en hij viel gelijk om,,,,,, nja toen kwam die vrouw het opruimen en toen moest fijnanda met de opmerking komen: wat zeggen we dan? SORRY zeggen we dan
ik moest dus: sorry mevrouw zeggen, fijnanda is me aan het opvoeden……
En toen kwam Melanie met het geweldige idee dat ze veel beter lui kunnen gaan liggen door met haar hoofd op Fijnanda te liggen en met haar benen op mij.
Na dat zijn we terug naar Melanie haar huis gegaan, waar mijn moeder al was.
Daarna nog even DVD gekeken waar Melanie met een dolfijn zwom, toen ze nog een klein en lief Melanietjes was.
En toen naar huis gegaan, weer 2 uur in de auto.
het eind van het weekend
